zaprawdę nic nie uratuje cię
przed śmiercią która dziś
może być „najpiękniejszą pręgą”
i jutro może być „najpiękniejszą
tęczą” jaka wszakże nie wytrzymuje
porównania z twoim zaokrąglonym
brzuszkiem krzyk i zaprawdę nic
nie uratuje cię przed śmiercią Read More
zdziwiłem się kiedy poeta
powiedział „umierają przeze mnie
wiersze” to był bardzo dobry
autor dlatego nie mogłem nie zaprzeczyć
zaprotestowałem gwałtownie gdy poeta
powiedział „umierają przeze mnie
świerszcze” to był bardzo dobry człowiek
co nigdy nie skrzywdził robaczka Read More
wybacz że dopiero w dniu dzisiejszym
zasiadam do listu (Konopnicki Mario,
Przelonskowski Werner, Pshyrembel
Hannelore, a ponadto Skurcz Siegfried,
Pschigoda Gerhard, Przybilski Hildegard
i Kurt Poprawa) na pewno się gniewasz
proszę więc żebyś się nie boczył na równie
wyruchanego Dycia tylko kiedy indziej Read More
Justynie
Pęka torba ze śniegiem; ulice stapiają się
pośpiesznie, woda wypłukuje nas z przerębli
jak karpie. Idą święta.
Musimy zrobić spis wydatków,
bo kryzys nie zamierza oszczędzać
ani na obrusach w bombki, ani twoich stringach.
Jakby to było najważniejsze: kurczenie
i rozkurczanie metalicznych zdań. Read More
I
W niektórych snach matki
rozwieszają dzieci na sznurkach
jak ociekającą pościel.
Zaraz po nich odsuwam się
od ciebie. Gdyby nie światło
księżyca w szklance wody,
czułbym się połknięty
jak pigułka w przedsionku,
w ciepłej dłoni. Read More
I
zawiódł listopad,
który jak nieszczelna tratwa
przewoził mnie z jednego brzegu
łóżka na drugi. w tej jawie stalowe drzwi
są otwierającymi, a my —
otwartymi.
na czubkach igieł szukam
własnego odbicia; rysy z luster
wody przepełzają na twarz. Read More
Odkłada się wiersze, gra
na komputerze, o przecinkach
nie myśli — kolej logiczności.
Wariactwa wyrażeń jak premedytacja
z którą coraz mu lepiej, jeszcze
bardziej do twarzy.